اصغر واحد فى اخواته بيبقا احساسه صعب اوى ف اول رمضان من غيرهم وكل واحد فى بيت وبينهم مسافات وبيبقى بيحاول كل يوم يعمل نفسه مش واخد بقاله انه قاعد لوحده ف البيت بيعمل كل حاجه لوحده وان التلفون هو ال بيجمعنا ان مش بيشوفهم كل يوم لا هو يوم كل اسبوعين وكل واحد يروح لمشاغله ويمكن كمان يوم كل شهر وان بقى لازم يدارى عليهم حجات وانه هيتحط شويه حدود رخمه مثلا فى الفلوس ال كانت زمان مش بتفرق فلوس مين او فى كلام لحسن يزعل رغم زمان كنا بنرخم على بعضينا بكلام عااادى وان واحد بقى يرتاح فى بيت تانى غير بيتنا عشان اتجوز وبيتنا مبقاش بيقول عليه بيته و بقى مفيش حد يخرجنى فى نص الليل واقعد احكيله ال مدايقنى عشان التانى الغربه واخداااه انا اصغر واحده هما بيحبونى اوى ونا عارفه بس دلوقتى ليهم حياتهم ونا هقضى رمضان فى اوضتى لوحدى حتى ابويا وامى معملوش اى تحضرات ل رمضان ولا حتى بقى فى نفس ل اى حاجه. شعور قاسى اووى

2

1