بقى عندى قدرة عن الاستغناء غريبة !! عن كل شئ وأى حد.. اكتشفت انى كمان مبقتش بزعل من حد لانى مبقتش محتاجة وجودهم او الى هو لو موجودين ربنا يكرمكم وممتنة جدا لكن لو لا حتى لو ف حدث مهم مش بضايق والى بيكلمنى بتعامل عادى بس انا مش بحب كدا ومضايقة من مشاعري دى ف نفس الوقت مرتاحة معاها.. الفكرة بقى انى معرفش كل دا حصل امتى انا زمان كنت شخص مختلف تماما بيحب اوى وبيحب يحس بوجود الى بيحبهم بيفرح معاهم وبيزعل منهم.. لكن المشكلة انى مع الوقت أدركت ان مش كل مشاعر بتظهرلنا حقيقية انى اتعشم ف حد واحبه اوى واحس ان فولانة دى مثلا اقرب حد ليا دى توأمى وهنفضل مع بعض طول الوقت وكلام لطيف بس مع الوقت بفهم انى كنت فاهمة غلط او انا الى يمكن كنت بحبهم زيادة ! كنت موجودة دايما بقدر الوضع دايما وبعذر وبضايق من الى يقدملى تبرير الى هو كنت بشيل نفسي فوق طاقتها ف المقابل دا مكانش بيحصل لحد م فجأة طفيت النور "طفيت قلبي" لسه بتعامل ولسه موجودة للى محتاجنى وبضحك وبهزر بس قلبي مش معاهم مقدرش اقول انا بحب فولانة او لا الى هو عادى موجودين عادى مش موجودين لا ودا بقى اسلوبي ف كل حاجة ف حياتى وف كل انواع العلاقات الى ميعرفش قيمتى وقيمة وجودى ف حياته هو مش موجود بالنسبالى ..

1

4