اول مره اكتب بس حسيت اني عاوزه ده وبالذات ان محدش يعرف انا مين المهم الفتره دي انا اتأذيت نفسيا وجسديا حاسه اني لوحدي مع اني عندي صحاب كتير بالسنادي سبت اكتر شخص اذاني وتعبني كان معايا سنه مش هقول مواقف او تفصيل بس كل الا هقدر اقولو انو كان شخص مرض نفسيا بجد بعد ما سبتو اخيرا دلوقتي علشان ارجع كل حاجة هو كان شايفها حلوه فيا و هو نفس الشخص ضايعها بس دلوقتي حاسه اني فقده كل حاجة بجد مش عارفه لحد دلوقتي ارجعها عارفين مثل الا محروم من حاجه يبزود فيها مش فاكره المثل اوي بس ده كان معناه ده الا انا بعملو دلوقتي عاوزه ارجع شغفي وثقتي في نفسي وتفكيري واسلوبي و شخصيتي عاوزه ارجع انا بس الا موجوده دلوقتي دي مش انا دي واحده ماشيه في كل حاجه مبقيتش افكر زي الاول بقيت وحده مش عارفه هي عاوزه ايه ولا المفروض تعمل اي وانا المفروض في سن كل الناس بتجرب حاجات وتعمل حاجات وانا مش عارفه اعمل اي حاجه انا مبقيتش احس بحاجه بجد حاسه اني مسلسل ميد ترم اثر فيه اوي اذا كان من الاهل او من الصحاب او حبيب كلهم بيعملو نفس الحاجه بس انا كتبت الكلام ده علشان عاوزه اعرف ازاي بترجعو الحاجات الا انو عاوزينهم او لو انتو مكاني هتعملو اي وتبداو ازاي وكدا؟

0

1