اختلاط

ازاى كبنت احمى نفسى من الاختلاط، جربت جو الشغل و الاندبنت وومن بس بصراحة كرهت جو الاختلاط و القرف و الرجالة اللى بتقعد تتفحصك و انتى ماشية مع ان لبسى مش ملفت يعنى، أو الراجل الأربعينى الغير متزوج اللى بيقعد يتنح بلا سبب، و لو اضطريت أسأله فى شغل لازم يسأل كل شوية عملت ايه ووصلت لايه، او لما اروح اعمل انترفيو و الاقى اللى بيعملى انترفيو عمال يعطف و يلطف بطريقة لزجة مع ان شكلى عادى يعنى بالنسبة لناس كتير. مش عارفة لو قعدت من الشغل ممكن أعمل ايه فى حياتى خاصة انى بقيت ٣٠ سنة و خريجة صيدلة، فصعبان عليا مذاكرتى، كمان غير متزوجة و جواز الصالونات حدث و لا حرج كلهم معتوهين شايفين ان الحياة مشاركة و انى اساعده فى المصاريف لدرجة انى بقيت عايزة اقعد من الشغل عشان ميجليش الأشكال دى تانى.

همم بصراحة اهلي ساعدوني، دخلوني مدرسة فيها شباب في ثانوي عشان اتغصب اتعامل مع الجميع و بنت خالي برضو كان عندها رهاب اجتماعي ف خالي نزلها شغل في صيدلة، و حاسة ان ده سبب ، غصب الاختلاط، بيخلصنا من الرهاب

ازاي ابقي محافظه ع مباديء من غير ما يبقي دمي تقيل مش بحكم ع حد ومقتنعه ان كل واحد حر وكلنا معرضين لاي ذنب ممكن نوقع فيه بس لما بشوف حد بيعمل حاجه غلط مبعرفش اتقبل دا وبضايق خاصه اني لسه نازله الشغل جديد وكوميونتي مختلف تمام وناس كلها لما بشوف بنات بتقول الفاظ بقرف ومش بعرف اتعامل والاختلاط الزياده انهم كلهم عيله انا مش حابه اكون كده وحاطه حدود بس حاسه الكل بقي شايف اني دمي تقيل بس مقتنعه انه غلط بتعامل بزوق بس مش بدي فرصه لاي هزار زياده مش عارفه اوازن الموضوع اني افضل زي منا بس اتعامل بطريقه احسن بدل ما بتجنبهم خالص بس لما بقرب بحس انهم بيحاول يخلوني زيهم وانا مش حابه دا ومش عارفه اتعامل عادي وبقيت مكروهة ف المكان بجد