قاعده بحاول اتكلم واطلع الجوايا ممكن ابقي احسن واهدي بس مش عارفه اتكلم بردو انا تعبت من اني بحاول ف كل حاجه بحاول في شغل انا مش متقبلاه ومش متقبله بيئه العمل كلها عموما الاول كنت حابه اشتغل واثبت نفسي بس الموضوع طلع مختلف انا مش مع فكره الاختلاط الاوفر وحاطه حدود بس حاسه اني لوحدي وغريبه في وسط المكان لان كلهم كعيله بطريقه انا شايفه انها غلط وخايفه اني اتغير واشوف اللي مش عادي عادي حابه اني افضل بمبادئي بس الموضوع تقيل ومتعب عارفه ان دا مكان شغل ومش محتاجه اني اصحاب ناس بس مش مرتاحه ومفيش حاجه مشجعاني اكمل بالعكس الموضوع تعب نفسيتي لما بتفاجأ ان في بنات بتشتم او بتتعامل بالشكل دا غير اهلي علاقتي بيهم مش كويسه ومفيش دعم ولا احتواء بالعكس بيزودوا اللود اكتر حاولت اصلح علاقتي بيهم معرفتش بابا ملوش وجود ف حياتي ولا يعرف عني حاجه مفتكرش ان حصلت في مره وقعد يتكلم معايا او ينصحني ف حاجه معيشتش اللحظات دي وماما نرجسيه ومتسلطه محدش فيهم قريب مني بجد كل حاحه بقت صعبه مفيش حاجه مهونه عليا اوقات بحمد ربنا ع وجود اهلي ونعمه الشغل بس بتعب ان اهلي مش قريبين مني وانا محتاجه لوجودهم