وحيد
دخلت حياتي ناس كتير اوي كأصدقاء او زمايل او ارتباط لان عاوزه اي حب او مجرد ناس اتكلم معاها بحس انه مرض انا لازم اكلم ناس بزعل لما اصحا ملاقيش حد باعتلي رساله و نتيجه لده كميه احداث عبثيه و خساير مشاعر و قت و جهد وحجات كتير اوي لان معظم الناس بتشوفني ممله و محدش بيختارني عموما ل اي حاجه عندهم حفله خروجه حتي مكالمه بيختارو حد تاني انا مجرد شخصيه ذكيه جدعه بس مش من مفضلاتهم خالص يعني الموصوع مؤلم و الوحده حاجه سخيفه بدء الموضوع يبقي شبهه مرض انا لازم اتكلم مع ناس لازم الاقي عليا اقباال غير كده مزاجي وحش مع ان بعمل كل النشاطات الطبيعيه