مشاعر غريبة

انا تعبانه اوي بجد .. من فتره بدأت أحس أن حياتي حلوه هي حلوه اوي فعلا فيها مشاكل كتير بس كويسه واحسن من ناس كتير .. نعم ربنا يعني .. بس انا مش مبسوطه حاسه ان فجأه كل حاجه حلوه هتمشي تعبت حاسه مشاعر غريبه .. اي حاجه حلوه حاسه انها حلوه بلون رمادي كده هيروح كده كده.. تعبت جدا بجد .. مفيش نوم ولا اكل ليا نفس ليهم .. وفوق ده عندي احساس وحش بيقولي اني بمثل رغم أن دي حقيقه انا مش قادره ابتسم حتى بسهر لفتره طوييلهه حاسه اني هروح أو أنه كل حاجه حلوه هتروح .. وللعلم انا منتظمه ف صلاتي الحمدلله

مش عارف بصراحع اقول اي بس انا مش فاهم اي اللي بيحصل هو ف حاجه غلط كتير كمان بس حاسس اني دا مش جسمي ولا دي حياتي بس انا ف حد تاني وبشوف الدنيا ساعات احس اني فاصل عن الواقع بس صاحي وشايف مش عارف اي دا ولا دا اسمه اي بس اكيد ف حد شبهي يعني

انا عندي مشكله غريبه مش عارف هل ده طبيعي ولا يعني حاجه ديما بعملها و انا مش واخد بالي الي هي انا لو رايح مشوار أو ماشي بجيب حاجه او راكب مواصلات مش بلاقي حاجه اعملها ابدا اتناقش و افتح مواضيع مع نفسي بمعني ممكن مثلا ممكن اتكلم عن رأيي. منظوري سياسي و الاقتصادي مع نفسي و تاني ده الي هو انا الي بقنعه و طبعا ده كل داير جوه مخي أو برسم سيناريو خيالي يمكن بعمل ده علشان مزهقش و محسش بالملل من طريق بس حرفيا انا بسرح جوه هل ده طبيعي و العادي ولا هل أنا اصلا موضوع مافور عندي لاني حرفيا بعمل كدا لو حتي قاعد مع حالي نازل اشتري حاجه من كشك الي تحت و مش عارف ليه بفرح جدا لما اقابل حد علشان اقعد اتكلم معاه و يمكن بسكتش كمان فا حد عنده تفسير ممكن يساعد

مش عارف ايه حلي أنا اصلا في العادي محترم جدا و حتى لو قاعد مع ناس مش محترمه بمشي و بسببهم الفكره اني 18 سنه دلوقتي و قبل كدا مكنتش بتعامل مع بنات خالص و حرفيا بتكسف و اصلا حتى مكنتش عايز ولا حابب اجرب اتكلم معاهم و حاجه كمان انا اصلا مش بفكر في حب ولا جواز ولا كلام من دا و ولا حتى كمان خمس سنين ولا حتى اكتر الفكره أن أنا مش بطلع شخصيتي الحقيقيه و اني اضحك و اهزر و اناغش حد و كدا ف في العادي اه بضحك مع الناس بس في الأغلب ساكت المهم أن الفتره دي بقا بقيت بحس بحاجات غريبه مبدأيا بس بدأت اتكلم مع قرايبي البنات اكتر و اكلم ناس اونلاين و كدا فمش فاهم اصلا ايه الأنا حاسس بيه و كلامي متلغبط مش عارف أفسر نفسي اصلا هحاول اشرح انا ممكن احس بغيره على اي حد بكلمه (ولد او بنت) الهو أنا وريتك شخصيتي البجد فاحنا كدا قريبين فانا بقيت اغير عليك اغير من أهله أو صحابه و بقى عندي انانيه، اني بقيت عايز الشخص الاكلمه يبقى يكلمني أنا بس و بكون حابب اعرف حياة البكلمه و تفاصيلها مش بتكلم على شخص معيا، بتكلم على كل البكلمهم، فدا اكيد مرض غالبا بس بحاول امسك نفسي و بقى عندي شعور اني عايز البكلمه دا نحب بعض، مع ان اصلا مش دا الشخص الهكمل معاه علشان شخصيته فيها حاجات مش ماشيه معايا ابقى عندي كمان شعور اني بقيت بخاف لما تقرب من بعض القدامي بتعشم في حاجات بعيده او يفهم حاجات غلط يريت تفسير زكي، يريت حل مقنع و عملي، يريت متقولش انه علشان كدا حرام تكلم بنت....... (علشان الفكره مش بنت و ولد انا بتكلم على كله) اسف طولت عليكوا