فى اسوأ الاوقات فى حياتى مع نفسى داخليا جه فى بالى اعمل عيد ميلاد لكل إلى اعرفهم ضحكت ضحكه مرارة وقلت حتى فى اسوأ الاوقات بفكر اسعد إلى حواليا ازاى كأنى انا مكتب التضامن مثلا قلت اثنيت على نفسى وحسيتها حركه حلوه منى على التفكير ده حتى لو انا فى اكتئاب ومش قادرة اسعد نفسي يبقى اسعد إلى حواليا على الاقل لاحظت أن فى كل الفيديوهات شكلى مش مبسوطه شكلى مطفيه كأنى بعمل ده كنوع من ملىء الفراغ فى كل الفيديوهات بظهر ماشيه لوحدى عيونى على الناس مش ببص لنفسى مكشرة كأنى عايزة اعيط معرفش بس ده إلى بشوفه فى الفيديو بحاول ابان باردة بس شكل على ملامحى غصه انا مش عارفه سببها طول اليوم كويسه وعايشه حياتى وبتفاعل وبعطى نصائح واسمع وانفذ واعمل رياضه وأمسك التليفون واتخيل بس اول ما أفضى لنفسى اشوف فورا الضباب والفجوه والغصه الى انا فيها عندى اكتئاب دى حاجة انا عارفها وبادىء من زمان بس كنت بحاول ما أعطى لنفسى فرصه تشوفه بس دلوقتي صعب اعمل كده لان نفسي شخصيا بقت تعاتبني لدرجة أن الفراغ بيبقى بياكلنى من جوه احساس وحش كأنى مجرد قشرة معرفش يعنى اى أنا؟ أو أنا عايزة اى؟ ده حتى انا لسه مستوعبه انى عمرى ما فضلت ولا حبيت حاجه ولا شخص باختار عشان مناسب ؟ او عشان منطقى بس فين أنا؟ فين اختيارى؟ ، الفراغ بيقطعنى تايهه ومش عارفه ولا حاسه ولا فاكره ولا عايزة أنا عايشة لا أنا بجارى كل حاجه وكل شىء حولى بس انا فين ؟ أنا مش قادره احدد ده حقيقى ولا لا

2

2