صدمات طفولة !؟

هيا صراحة مش صدمة واحدة مش بحب اتكلم عنهم علشان لما بفتكر بعيط كتير وبنهار والوضع بيبقى أسوأ مع إن المفروض أن التعبير عن المشاعر ليخفف الدنيا شوية بس حتى بعد ما كبرت وعرفت أنه مش ذنبى وانا فعلا مكنتش فاهمة اى حاجة ولا مدركة برضو مافيش اى تحسن وفكرة برضو أن لسة باخد مصروفى مش مخليانى عارفة اتعالج عند دكتور من الصدمات دى علشان مش عارفة اتعامل مع الحياة عموما لوحدى وعندى مشكلة تقريبا فل كل علاقاتى بس الدكاترة النفسيين اسعارهم فظيعة

التخطي بالمسامحة سامح عشان نفسك مش عشانهم اهلك كانوا سيئين ؟ ظلموك ؟ دمروا طفولتك؟ سامح سامح مش انسى .. لانك لو نسيت مش هتبقى احسن المشاعر مش بتتنسى مش سهل تعمل دا.. بس لو سامحت هتهدا هتتعافى بالتدريج اثر الندبة بيفضل موجود بس يا اما تعالجه وتخيطه ويبقى اثر يا اما تفضل تفتح الجرح كل شويه ويفضل ينزف انت النهاردة غير .. تقدر تطبطب على الطفل اللي جواك .. مش تأذيه اكتر خليك حنين على نفسك .. في نفس الوقت الشفقة الزيادة عليها هتضيعك الماضي مش بيرجع فماتفضلش عايش فيه

انا كل همي فالحياه طفولتي لو طفولتي كانت كويسة مكنش دا بقا حالي دلوقتي وكان نفسيتي زمانها كويسة ماما كانت تعبانة مع بابا واهل بابا كانو وحشين فكانت بتقعدني وتقعد تحكيلي مشاكلها وساعات كانت تطلب مني حلول كمان وتاخد راي كل دا وانا خمس ست سنين وكانو طول الوقت يتخانقو قدامنا وزعيق وبابا لغته زعيق بس وتريقة علي اى بعملها من وانا صغيرة ومواقف كتير مش قادرة انساها لو فضلت اكتب لبكرا مش هنخلص نفسي اكون مبسوطة

من المواقف اللي عمري ما تخطيتها ولا عارف اتخطاهي و عمري ما حكيتها لحد لانها مسببة ليا اذي كبير اوي من زمان انا حاليا ٢٥ سنة و الموقف دا حصلي و انا عندي ١٦ سنة كان عندي صحاب و اتفقت معاهم يوم العيد نخرج كلنا سوا في مكان ما نزلت من البيت رحت للمكان دا و لما رحت هناك ملقيتهمش كلمت واحد فيهم بسأله انتو فين قالي بالحرف بصراحة محدش حابب انك تقعد معانا رحت مروح تاني عالبيت مكسور معرفش العيب كان فشخصيتي ولا فين ساعتها بس من وقتها و انا مش عارف اتخطي ولا ناسي منظري و انا واقف مبسوط عشان هقابلهم و اكتشفت انهم كانو صحابي بس انا مش صاحبهم 🙃

مقدرتش اتخطى ..كل حاجه سايبه علامه مبتتمحيش و بلاقيني بتصرف تصرفات بقعد افكر فيها اقول ااه دا بسبب الموقف الي حصل معايا و انا صغيره هو الي خلاني خايفه كده و هو الي خلاني اعمل كده .. كل حاجه سايبه علامه ع روحي بتظهر ف خضتي و رعبي من اي صوت عالي أو اي حد بينادي عليا او حتى رساله ع الواتس مش عارفه سببها كل دا بيخوفني و بيخليني اتسائل انا عملت اي غلط هما اكيد هيزعقولي او هيحصل مشكله دلوقت .. نومي خفيف و دايما قلقانه و بصحى من النوم قلبي واجعني عماله اردد جملة انا خايفه انا خايفه معرفش انا خايفه من اي ولا اي الي خلاني اصحى وانا حاسه ان فيا كل الحزن الي ف العالم انا بس عارفه ان جوايا طفلة صغيرة خافت كتير و اتأذت كتير و لسه لغاية دلوقت خايفه من شبح ملهوش وجود ..

لسه داخله هنا جديد ودا اول سؤال قابلنى معنديش ثقه كفايه انر اقدر اتكلم براحتى ورغم عم وجود الثقه الا انى سايبه امتحاناتى والظغط اللى اما فيه وقررت ادخل اشارك وانا صغيره كنت بقعد مع نفسى كتير كنت بقعد لوحدى كتير ممكن كنت ابقى لوحدى فى الاوضه وممكن فى الشقه وكنت بغمض عينى وافتكر وادمع اكتر مشهد متكرر فى طفولتى هو دا طفله قاعده فى ركن ومغمضه عينها وبتبكى فى صمت نفسي يكون عندى القدره ارجع لاول يوم قعدت فيه القعده دى واقوم واحاول انسى بدل ما كل ما كنت احاول اتعافى دماغى ترجعنى لنفس النقطه دى اتمنى بجد قبل ما نبقى جيل الامهات يبقى فى وعى كفايا عشان مفيش اطفال تمر باى حاجه من دى

من وانا طفل كان السكوت عندى اهم من الكلام، وانا فالمدرسة مكنتش بحب ارفع ايدى ولا اقعد فأول ديسك ولا انى اشارك فى أنشطة جماعية، كنت بحب اكون لوحدى، حتى مكنتش الشخص اللى بيبدأ الكلام ومع الوقت كبرت وكبر جوايا السكوت مؤخرًا بدأت افهمه واعرف مصدره العيلة ممكن تخليك اكتر واحد بتعرف تتكلم وتعبر عن نفسك والعيلة ممكن تخليك اكتر واحد ساكت ركزت على المشكلة دى وحاولت اعالجها بنفسى ودلوقتى مبقيتش بتكسف نظرات عينيا ممكن تخلى اللى قدامى يسكت السكوت كمان انقذنى من مواقف كتير، بس مكنتش عارف إن فى حاجة جوايا محتاجة تطلع لبرا لو أنا دلوقتى قابلت نفسى زمان كنت هقول ليا (إتكلم، إنت صوتك مهم، كلامك مينفعش يكون جواك، انا عارف انك خايف على زعل اللى قدامك لو اتكلمت بس بلاش تخليه حاجز يمنعك تتكلم، اتعلم ازاى تعبر عن نفسك بشياكة، صدقنى الناس كلها محتاجة تسمع صوتك وتعرف إنت بتفكر فى إية، اوعى تبص لتحت وإنت بتتكلم، خليك جريئ وبطّل تخاف)

ابويا ميت من وانا 3 سنين وحرفيا بحس اني مفتقده الاهتمام والحنيه خصوصا أن أمي بتحبنا بس م بتعرف تظهر حبها انا محتاجه حد يحضني و يحتويني بس م اكتر من احساس أمان وان المكان مكاني مش غريبه فيه