المتحدث يشارك مشاعره وأفكاره وتجاربه الشخصية. او يشوفها مش عارف بس حاس ان انا مش متشاف حاس ان انا مش موجود او اشعر غريب بس انا مش عارف ازا كنت انا موجود في العالم ده ولا لا او او مش عارف انا فين مش فاهم مش فاهم ومش قادر افهم ومعرفش انا فين معرفش انا فين ومعرفش انا عايز ايه ومعرفش ايه المفروض ان انا اعمله بس انا مش عارف. بس انا مش عايز حتى حتى لو انا عايش في عالم افتراض انا مش عايز اكون فيه لوحدي. لان انا ما بعرفش اكون لوحدي. وفي نفس الوقت ببقى سنين كنت مغصوب ان انا اكون لوحده بالحد دلوقتي. بس مش عارف بس ما لقيتش نفسي ما لقيتش حد حتى كنت عايز اكون عندي زميل مثلا دروس او مدرسة او في اي حتة بس ما ما كانش عندي مش عارف اعمل ايه مش عارف او مش فاهم اعمل ايه و يعني انا انا انا مسلا مستعد ان انا اقول مش فاهم و مش عارف لحد بكرة. كنت اه مش عارف انا مفروض ان انا مش قادر حتى افتح موضوع ما مقدرش اقول لهم او افتح موضوع الجلسات تاني لان السنة اللي فاتت كانت تجربة مأساوية لما كنت باخد ادوية وكده ما عنديش الشجاعة انه هنفتحه تاني لان انا اصلا ما كنتش محتاج ادوية بس اه بس وصلت لمرحلة انه محتاج ادوية مش عارف بس اه ما عرفش فين الصح ما عرفش مفروض اعمل ايه ما عرفش مفروض اه اخرج من من قط ازاي? يعني انا حاسس اني ما فيش بقى بخرج منه. رغم اني في بقى بس حاسس انه يعني مش عارف. بس بس وضعي مختلف عن اي حد عنده مشاكل نفسية. يعني حاسس اني مش حاسس وانا محتاج معجزة. اه عشان ما فيش حاجة تانية هتقدر انها تقاومني غير معجزة. ومش عارف بس انا كارح وزليتي. او بقيت اكرهها قوي.