السلام عليكم انا طالبه جامعيه حاليا. بس مشكلتي اني حاسه اني لوحدي اوي. بالرغم ان في ناس كتير في دايره معارفي و ناس كتير بيعملوني حلو حتي لو اول مره يشفوني، بس برده حاسه ان في ناس اكتر مش بتطقني. مع ني مش بءذهم ف اي حاجه و بحاول علي قد ما اقدر ما ازعلش اللي قدامي ولا احرجه. و اوقات كتير اوي ببقا نفسي اخد حقي من ناس بس ببقا بجد مش عايزه احرجهم او بتبقي في حتجه منعاني مش عارفه ايه هي. و بالرغم اني اعرف ناس الى حد ما كتير شويه لاكني برده خاسه بوحده و اكتأب. دايما حساهم بيتكلموا عليا في ضهري مثلا او حاجه شبه كده. اوقات كتير بحسهم مش عايزني اقعد نعاهم اصلا و بيخبوا عليا مواضيع. انا مش فارقلي هما اصلا، بس انا اللي فارقلي اني افهم انا ليه الناس بتعملني كده رغم اني بدي كل حاجه حلوه ليهم بجد. يعني مثلا، صحابي البنات دايما بمدحهم بشكلهم او شخصيتهم او ايا كان هو ايه فيهم حتي لو حاجه عاديه و انا احسن فيعا كمان. لاكن هما نادراااااا جدا لما يمدحوني في اي حاجه. مع ني مش بحب اكسر مهاطر حد. و لاحظت مؤخرا انهم اصلا شايفني مش ذاكيه زيهم. هما ماقولش كده بطريقه مباشره، بس لو مثلا عايزين يعرفوا حاجه ايا كانت اي هي و انا كنت عارفها مثلا و اقولها بيتفجؤه و يقولوا ما انتي بتفكري اهو! هو بس انا مش بحب اني اتظاهر بالمعلومات اللي عندي لان ليه اصلا؟! بغض النظر عنهم، انا اصلا شايفه نفسي محترمه و جميله و ذاكيه، ثقه في النفس مش غرور. و عندي مواهب كتير او مش قادره حتي اكملها و حاسه اني هفشل لو كملت. و بسبب اني ماعنديش هوايه واحده ثابته و دايما متنوعه، ده مخليني شايفه اني بوهم نفسي اني موهوبه في كذا حاجه و مش عارفه اتحرك. عارفه ان كلام الناس المفروض ميفرقش و كده، بس بجد تعبت لان برده اكيد في ضغط كبير اوي عندي في البيت و مشاكل عائليه كتير. باقيت تايهه و مش عارفه حتي اذاكر.