كلامي مش مترتب انا ف جامعه وعندي 3 اصدقاء لسه متعرفه عليهم ف الجامعه وف الاول كنا داخلين بعشم او انا لوحدي اللي كنت بتكلم بعشم وحكيتلهم كل حاجه عني وعن حياتي وبقيت احكي كل حاجه حرفيا بس اكتشفت ان انا بس اللي بتعامل بطبيعتي حسيت ان انا هبله او عبيطه او مكنش ينفع اعمل كده بس في نقطه كمان ان في واحده منهم كل ما احكي حاجه الاقيها بتحكي حاجه اعلا منها واتكلم اقول ننزل او نخرج او انا تعبانه تقول طيب احنا بنشتغل ي بنتي انتي قاعده ف البيت مكنتش واخده بالي من كل ده ف الاول خلوني احس ان انا مش مرغوب فيا او ان انا تقيله عليهم بقيت كل شويه بتجيلي نوبة اكتئاب واقفل كل حاجه واخرج من الروم وكده بقيت احس انا دايما لوحدي بجد كنت قاكره لما ادخل الجامعه ربنا هيعوضني بناس شبهي ويكونو جنبي غلطتي اني اعتبرتهم من اول م اتكلمنا انهم هيكملو وان احنا هنفضل مع بعض وانا بتعامل معاهم حاسه ان دي مش انا او مش عارفه اتعامل برغم كل اللي بحسه اول ما نتقابل او نتكلم بتعامل عادي واهزر واضحك مش عارفه افهم نفسي ولا عارفه ايه ده بس بجد انا نفسيتي تعبت صحبتنا التالته دي بحسها ناضجه وعسوله بس برضو بيجي وقت دماغي بتخليني افكر انها غير كده ايه الحل